ملا محسن فیض کاشانی
ملا محسن فیض کاشانی

محمد مشهور به ملا محسن و ملقب به فیض در چهاردهم ماه صفر سال ۱۰۰۷ ق. در یکی از معروفترین خاندان علم، عرفان و ادب، که سابقه درخشان آنان به حدود چهار قرن میرسد در کاشان به دنیا آمد.
ملا محسن فیض کاشانی

محمد مشهور به ملا محسن و ملقب به فیض در چهاردهم ماه صفر سال ۱۰۰۷ ق. در یکی از معروفترین خاندان علم، عرفان و ادب، که سابقه درخشان آنان به حدود چهار قرن میرسد در کاشان به دنیا آمد.
تنها برای یادی از وجود طیب و طاهر عارف کم نظیر جناب
حضرت آیت الله شیخ محمد حسین غروی اصفهانی کمپانی(ره)
تاریخ فرخنده تولد: روز دوم محرم سال ۱۲۹۶ ق کاظمین
در محضر اساتید:
در سال ۱۳۱۴ یا ۱۳۱۵ ه . ق، پا به حوزه بزرگ نجف اشرف نهاد و چیزی نگذشت که مراحل کمال را در دروس مقدماتی، به سرعت طی نمود و در حلقه درس بزرگترین اساتید حوزه شرکت جست. استادان او را در مرحله ی سطح و خارج، به ترتیبی که در تاریخ و کتاب ها نوشتهاند، عبارت بودند از:
شیخ حسن تویسرکانی، آیت اللّه سید محمد طباطبایی فشارکی، حاج آقا رضا همدانی، حکیم محمد باقر اصطهباناتی شیرازی، شیخ احمد شیرازی و آخوند خراسانی.
ستاره حلّه

زندگینامه علامه حلی
ولادت و خاندان
چنانکه نقل است مولای متقیان علی علیه السلام در مسیر حرکت از کوفه به صفین بر تپه های بابل روی تل بزرگی ایستاد و اشاره به بیشه و نیزاری نمود و این سخن را فرمود: اینجا شهری است و چه شهری!
اصبغ بن نباته از یاران نزدیک حضرت عرض کرد: یا امیرالمومنین! می بینم از وجود شهری در اینجا سخن می گویی، آیا در اینجا شهری بود و اکنون آثار آن از بین رفته است؟
فرمود: نه ولی در اینجا شهری به وجود می آید که آن را «حله سیفیه» میگویند و مردی از تیره بنی اسد آن را بنا میکند و از این شهر مردمی پاک سرشت و مطهر پدید می آیند که در پیشگاه خداوند مقرب و مستجاب الدعوه میشوند.
در شب ۲۹ رمضان ۶۴۸ ق. در این شهر فرزندی از خاندانی پاک سرشت ولادت یافت که از مقربان درگاه باری تعالی قرار گرفت. نامش حسن و معروف به آیه الله علامه حلی است. مادرش بانویی نیکوکار و عفیف، دختر حسن بن یحیی بن حسن حلی خواهر محقق حلی است و پدرش شیخ یوسف سدیدالدین از دانشمندان و فقهای عصر خویش در شهر فقاهت حله است.
علامه حلی از طرف پدر به «آل مطهر» پیوند می خورد که خاندانی مقدس و بزرگ و همه اهل دانش و فضیلت و تقوا بودند. از آنها آثار و نوشته های گرانقدر به یادگار مانده که تا به امروز و در امتداد تاریخ مورد استفاده دانش پژوهان قرار گرفته است. آل مطهر به قبیله بنی اسد که بزرگترین قبیله عرب در شهر حله است پیوند میخوردند که مدت زمانی حکومت و سیادت از آنها بود.
بازخوانی وقایع پایانی مشروطیت از زبان آیتالله مازندرانی

مرحوم آیتالله مازندرانی ۱۴ ماه پس از شهادت شیخ فضلالله، رنجنامه پرسوزی را به یار و همرزم شیخ محمد خیابانی در تبریز نوشت؛ وی وقایع پایانی مشروطه را «آنچه خواستیم، نشد و شد آنچه نخواستیم» معرفی کرد.
چهارم ذیالحجه سالروز بزرگ عالم شیعه و یکی از مثلث علمای نجف در جریان مشروطیت، آیتالله شیخ عبدالله لاهیجی معروف به آیتالله مازندرانی است.
شیخ ابوجعفر طوسى , مؤسس حوزه نجف( ۳۸۵ ۴۶۰ هـ ق
ولادت:
فقیه بزرگوار, محدث کبیر, مفسر نامى , دانشمند پرآوازه , شیخ الطائفه ,ابوجعفر محمد بن حسن بـن على طوسى , در رمضان سال ۳۸۵ هـ.ق در شهر ( طوس ) خراسان دیده به جهان گشود.
تحصیلات:
تـحـصیلات مقدماتى را در زادگاه خود به پایان رساند و در سال۴۰۸ هـ.ق هنگامى که ۲۳ ساله بود, به بغدادمهاجرت کرد و تا پایان عمر در عـراق مـانـد و پس از استادش سید مرتضى علم الهدى ,ریاست علمى و فتوائى شیعه به او منتقل گردید.
محمد بن على بن حسین بن بابویه قمى (شیخ صدوق )
محمد بن على بن حسین بن بابویه قمى، مشهور به شیخ صدوق در سال ۳۰۵ هجرى قمرى، در خاندان علم و تقوى، در شهر قم دیده به جهان گشوده، شیخ طوسى جریان ولادت وى را اینچنین نقل نموده که: على بن بابویه با دختر عموى خود ازدواج کرده بود؛ ولى از او فرزندى نصیب وی نگشته بود که او در نامهاى از حضور شیخ ابو القاسم، حسین بن روح تقاضا کرد تا از محضر حضرت بقیه الله عجل الله تعالى فرجه بخواهد براى او دعا کند تا خداوند اولاد صالح و فقیه به او عطا نماید. پس از گذشت مدتى از ناحیه آن حضرت این گونه جواب رسید: «تو از این همسرت صاحب فرزند نخواهى شد؛ ولى به زودى کنیزى دیلمیه نصیب تو مىشود که از او داراى دو پسر فقیه خواهى گشت.
پدر بزرگوارش، على بن حسین بن بابویه قمى مردی عالم عابد و محدث زاهد و صاحب کرامات، و نیز از برجستهترین علما و فقهاى بزرگ زمان خود بود، و با آنکه عالمان و محدثان بسیارى در قم مىزیستند، عهدهدار پرچم هدایت و مرجعیت فتوا بوده است. با اینهمه ایشان با دکهى کوچکی که در بازار قم داشت که از راه کسب و تجارت و در نهایت زهد و عفاف، امرار معاش مىکرد و ساعاتى از روز را نیز در منزل خود به تدریس و تبلیغ احکام و نقل روایات مىپرداخت.
شیخ بهایی

بهاءالدین محمد بن حسین عاملی معروف به شیخ بهائی دانشمند نامدار قرن دهم و یازدهم هجری است که در دانشهای فلسفه، منطق، هیئت و ریاضیات تبحر داشت. در حدود ۹۵ کتاب و رساله از او در سیاست، حدیث، ریاضی، اخلاق، نجوم، عرفان ، فقه ، مهندسی و هنر بر جای مانده است. به پاس خدمات وی به علم ستارهشناسی، یونسکو سال ۲۰۰۹ را به نام او سال نجوم و شیخ بهایی نامگذاری کرد
ولادت
شیخ مرتضی بن محمّد امین انصاری دزفولی از علمای شیعه قرن ۱۳ قمری است.
او در ۱۸ ذیحجه سال ۱۲۱۴، در روز غدیر، در دزفول به دنیا آمد.
نسب شیخ انصاری و والدین ایشان
نسب شیخ مرتضی انصاری به جابر بن عبدالله انصاری، از صحابه حضرت محمد، پیامبر اسلام میرسد. شیخ مرتضی فرزند محمد امیر بن شمس الدین بن احمد است. پدرش شیخ محمد امین متوفی (۱۲۴۸) میباشد. مادر شیخ قبل از تولد وی، شبی امام جعفر صادق را در عالم رویا میبیند که قرآنی طلاکاری شده به او داد معبرین خوابش را و عطای قرآن را به فرزندی صالح و بلندمرتبه تعبیر کردند.
مادر شیخ انصاری بانویی درس خوانده و مؤمنه و متعبده و از خاندان انصاریهای دزفول بوده است.
شیخ ادبیات عرب و مقدمات را نزد پدرش و دانشوران دزفول گذراند و فقه و اصول و دوره سطح را نزد شیخ حسین انصاری (عموزادهاش) آموخت.
سید حسن مدرس

فقیه مجاهد و عالم پرهیزگار آیه الله سیدحسن مدرس یکى از چهره هاى درخشان تاریخ تشیع بشمار مى رود که زندگى و اخلاق و رفتار و نیز جهت گیرى هاى سیاسى و اجتماعى وى براى مشتاقان حق و حقیقت نمونه خوبى است . او موقعیت خود را سراسر در راه اعتلاى اسلام نثار نمود و در جهت نشر حقایق اسلامى و دفاع از معارف تشیع مردانه استوار ماند. همان گونه بود که مى گفت و همانطور گفت که مى بود. سرانجام به موجب آنکه با عزمى راسخ چون کوهى استوار در مقابل ستمگران عصر به مقابله برخاست و سلطه گرى استعمارگران را افشا نمود جنایتکاران وى را به ربذه خواف تبعید نمودند و در کنج عزلت و غریبى این عالم عامل و فقیه مجاهد را به شهادت رساندند.
شیخ مفید
ابو عبدا… محمد بن نعمان مشهور به شیخ مفید از بزرگان شیعه و از نوادر علم کلام و فقه است. وی به سال ۳۳۶ یا ۳۳۸ ه.ق پا به هستی نهاد. محل تولد او در ناحیه جیل در ده فرسنگی بغداد بود. بعدها همراه پدرش که به بغداد آمد و نزد استادهای عصر خویش تحصیل نمود از معروفترین استادان وی می توان به ابوالقاسم جعفر بن مجمد بن قولوی قمی و شیخ صدوق اشاره کرد