بایگانی دسته ی پرورش

حضرت آیت الله   پناه اشتهاردی(ره)

خواجه نصیر الدین طوسی (رحمه‌الله‎تعالی) در سن شصت سالگی بود و علامه حلّی (رحمه‎الله‎تعالی‌) بیست و چهار سال سن داشت.

خواجه نصیر در درس فقه علامه شرکت می کرد و می فرمود:

 «علامه، فقهش خوب است» این گونه افراد، خالصانه در فکر بودند تا یاد بگیرند و اهل بیتعلیهم‌آلاف‌التحیه‌والثناء را معرفی کنند .

رسم پارسایی، ۲۳

حضرت  آیت الله   پناه اشتهاردی(ره)

زمانی آقای بروجردی (رحمه‌الله‌تعالی‌) در درس می فرمودند:

 سند و مدرک مذهب اعتقادی مردم، ما روحانیون هستیم

که اگر این مدارک خراب شود، همه خراب می شوند. وشیطان هم، همه سعی و تلاشش این است که همین حوزه‌ها و طلبه‌ها را گمراه کند.

بنا به فرمایش امام راحل(ره)، اگر عالِمی فاسد شود، عالَمی فاسد   می شود، لذا خیلی مراقب باشیم که القاب ثقه الاسلام، حجهالاسلام،  آیت الله و … ما را از عمل وا‌ ندارد که بدبخت ترین مردم، طبق فرمایش حضرت عیسی علی‌نبیناواله‌وعلیه‌السلام، کسی است که به علم در میان مردم شناخته ش

حضرت آیت الله   پناه اشتهاردی(ره)

ز پیغمبر اکرم‌صلی‌الله‌علیه‌و‌‌اله‌وسلم‌سوال شد: «ایُّ الاصحابِ أَفضل ؟»؛ بهترین رفیق، دوست و یار انسان چه کسی است؟ حضرت به نحو اختصار، جوابی فرمودند که خیلی پر معنی و سودمند است و نشان می دهد، چقدر ایشان در هدایت انسان‌ها دقت داشته است.

حضرت فرمودند: بهترین دوست و هم‌نشین کسی است که دو خصلت داشته باشد:«مَن ِاذا ذَکَرتَ اَعانَکَ وَ اِذا نَسیتَ ذَکَّرَکَ»؛ اول؛ این که هرگاه به یاد خدای متعال افتادی تو را تشویق و یاری‌ات کند و دوم؛ این که هرگاه خداوند را از یاد بردی و دچار غفلت شدی، سریعاً خداوند را به یاد تو آورد، واقعاً اگر کسی چنین رفیقی داشته باشد، که این دو خصلت در وجودش باشد باید خداوند را شبانه روز شکر کند، چرا که بالا‌ترین نفع را برای انسان دارد و نشان دهنده این است که خداوند خیلی دوستش دارد که یک چنین دوست شایسته‎ای را برای او قرار داده است.

رسم پارسایی، ۱۶

حضرت آیت الله العظمی فاضل لنکرانی : تعبیر رسول خدا (علیه و آله السلام) این است که اگر کسی علم را فقط برای این که بتواند خوب منبر برود و سخنرانی کند، خوب اصطلاحات را به کار ببرد و مطالب علمی را ابراز کند؛ اما خودش از دایره عمل به آن علم بیرون باشد، غیر واقعیت را به جای واقعیت به دیگران ارائه کرده است.

اخلاق فاضل صفحه ۱۸۲

حضرت  آیت الله العظمی  فاضل لنکرانی : یکبار که خدمت رهبر بزرگوارمان حضرت آیت الله خامنه‌ای «زید عزه» رسیده بودیم، ایشان مطلبی را گفتند که من آن را نشنیده بودم. می‌فرمودند: ما در مشهد در درس مرحوم آیت الله آقای میلانی «رحمه الله تعالی» شرکت می‌کردیم، ایشان هر شب کتاب «تحف العقول» را سر درس می‌آوردند و اول یک روایتی را می‌خواندند، اگر این روایت احتیاجی به بیان نداشت، به همان خواندنش اکتفا می‌کردند، اگر به توضیح احتیاج داشت، مقداری درباره آن روایت توضیح می‌دادند، بعد هم وارد درس اصلی می‌شدند.

 اخلاق فاضل   صفحه۲۶۵