نظر علامه در مورد آیه ” ما کُنَّا مُعَذِّبِینَ “- (استاد رضایی)

” وَ ما کُنَّا مُعَذِّبِینَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولًا”. از ظاهر سیاقى که در این آیه و آیات قبل و بعد دارد بر مى‏آید که مراد از ” تعذیب” تعذیب دنیوى و عقوبت استیصال باشد، و مؤید این احتمال سیاق نفى در “ما کُنَّا مُعَذِّبِینَ” است، زیرا فرق است در اینکه گفته شود: “لسنا معذبین” یا “لا نعذب” یا “لن نعذب” و یا اینکه گفته شود: “ما کُنَّا مُعَذِّبِینَ” که در سه تعبیر اول، تنها نفى عذاب را مى‏رساند، و در تعبیر چهارم استمرار نفى آن در گذشته را افاده مى‏کند، و مى‏فهماند که سنت الهى جارى در امتهاى گذشته بر این بوده است که هیچ امتى را عذاب نمى‏کرد مگر بعد از آنکه رسولى به سویشان مى‏فرستاد و ایشان را از عذاب خدا مى‏ترساند.

ادامه مطلب …

نظر آیهالله جوادی درباره آیه “مَا کُنَّا مُعَذِّبِینَ “(استاد رضایی)

یک بیان لطیفی سیدنا الاستاد دارد می‌فرماید: آن برائت عقلی سرِ جایش محفوظ، آن بحثهای اصولی سرِ جایش محفوظ این آیه مبارکه این جمله یک پیام خاصّی دارد یک وقت است می‌گوییم ﴿وَمَا کُنَّا مُعَذِّبِینَ حَتَّی نَبْعَثَ رَسُولاً﴾ این لسان، لسان همان قبح عقاب بلابیان است اما به صورت فعل مضارع نفرمود، به صورت فعل ماضی فرمود یک، با «کان» منفی دو، ﴿مَا کُنَّا﴾ ﴿مَا کُنَّا﴾ یعنی ما این طور نبودیم تا حال این سنّت ماست. پس معلوم می‌شود از گذشته خبر می‌دهد مربوط به قیامت نیست

ادامه مطلب …

التحقیق فی التطهیر- استاد آزادمنش

 

قال الفقیه السید الیزدی۱ فی المسأله الثالث فی شرائط ما یتیمّم: إذا کان عنده ماءٌ و ترابٌ و علِم بغصبیه أحدهما لا یجوز الوضوء و لا التیمّم و مع الإنحصار یکون فاقد الطهورین، و أمّا لو علِم نجاسه أحدهما أو کون أحدهما مضافاً یجب علیه مع الإنحصار الجمع بین الوضوء و التیمّم و صحّت صلاته.[۱]

ادامه مطلب …

حدیث عبدالاعلی(معنای ایتاء و معرفت )-استاد رضایی

درباره آیه شریفه (لا یکلف الله نفسا الا ما ءاتاها) چهار احتمال مطرح شده است که در احتمال سوم و چهارم، مستدِّل به آیه شریفه جهت اثبات برائت، به دنبال این است که ایتاء را به معنای اعلام بگیرد، در نتیجه در جایی که حکم آن اعلام و بیان نشده است برائت جاری خواهد بود که البته هر دو احتمال با اشکال مواجه بود.

ادامه مطلب …