http://khatamalosiya.com/faمدرسه عالی خاتم الاوصیاء » ضرورت طی مراحل اجتهاد
ضرورت طی مراحل اجتهاد

واقعیت این است که در فضای طبیعی یک مجتهد پژوهشگر بیشتر می تواند کار کند، زیباتر بنویسد و زیباتر صحبت کند.

آیت الله علیدوست در جلسه اخلاق مورخ ۹۶/۰۹/۲۸که در مدرسه عالی خاتم الاوصیاء(عج) برگزار شد ضمن پاسخگویی به برخی شبهات درخصوص موضوع اجتهاد، با تمرکز بر تبیین جایگاه اجتهاد به عنوان شاخصه واقعی و والاتر در خدمت بهتر به دین به پاسخگویی پاره ای از پرسشهای مطروحه در حیطه چرایی نیاز به رسیدن به مرحله اجتهاد پرداخت و در این باره برخی از موازین مهم و ضروری را تشریح نمود.

استاد علیدوست در ابتدای بحث خود به مشکل مشترک بسیاری از مراکز حوزوی اشاره  و اظهار داشت : در ابتدای سال جاری که در مراسم افتتاحیه تعدادی از مراکز در نقاط مختلف شرکت داشتم بسیاری از اساتید متفق القول بودند که بلااستثنا معضلی که هم اکنون دربسیاری از حوزه های علمیه وجود دارد این است که انگیزه طلاب کاهش یافته وبه عبارتی با طلاب کم انگیزه مواجهیم .که در این باره معقتدم چنانچه راه روشنی فراروی طلاب ترسیم شود به عنوان یک چشم انداز منسجم از سلسله فعالیتها و مطالعات می توان به نتایج مطلوب رسید و از کاهش انگیزه ها کاست.

ایشان در جواب سوالی مبنی بر تعریف علم اجتهاد گستردگی حوزه تعریف را یادآور شد و در این زمینه گفت: اجتهاد یعنی این که یک محقق به جایی برسد که بتواند ادله را مدیریت کند؛ از ادله استنباط کند؛ نظری را که دیگران میدهند، بگوید و آن ها را مورد نقد فنی قرار دهد  و خود نیز درعرصه نظریه پردازی نیز فعال باشد.وی اضافه کرد:اجتهاد در حقیقت نوعی مدیریت ادله است برای رسیدن به حکم مشخص.

وی در ادامه افزود: گاه ممکن است در ظاهر در مورد مسئله ای به ادله معارض برسیم این جاست که نیاز به یک فقیه مجتهد است که جمع  تعارض ادله را در راه رسیدن به حکم واحد حل کرده و نتیجه مسلم ومشخصی را ارائه دهد.

عضو جامعه مدرسین در مقام تبیین جایگاه ارزشی یک مجتهد در صحنه های گوناگون اذعان داشت: صرفا فقیه مجتهد توانایی دارد تا به صورت تخصصی در حیطه های مختلف فقهی نظر دهد ادله را مدیریت کند و از درون تعارضات نظر صحیح را استخراج نماید اوست که می تواند نظر جدید دهد و با اشراف به نظر دیگران به نقد آنها بپردازد و در عرصه دفاع ازارزشهای دین و نشر و تبلیغ آن با دیدگاه عالمانه تر، زیباتر و رساتر فعالیت داشته باشد.

ایشان در رویکرد نقادانه در خصوص استخراج رگه هایی از نظرات ابداعی و استقلالی با ماهیت غیر تقلیدی در دایره دروس خارج، تصریح کرد: خیلی  از دروس خارج اصولا درس اجتهاد نیست و صرفا بیان نقل قول است در حالی که اجتهاد به معنی حقیقی خود گویای تلاش شخص فقیه هست در میدان ارائه نظر جدید و نقد نظر دیگران و این دو شاخصه و وجه ممیزه اجتهاد پویا از غیر آن است.

استاد علیدوست در پاسخ به سوالی  مبنی بر راه رسیدن به اجتهاد خاطر نشان کرد:این که برخی می پرسند راه رسیدن به اجتهاد چیست مثل این است که بگوییم چنانچه بخواهیم یک شیمیدان یا فیزیکدان خوبی شویم، چه باید کنیم؟ که در جواب باید گفت: ا.باید کار کرد و سخت هم کار کرد ۲٫ تکیه به عوامل معنوی باید داشت؛ هماره باید دانست استمداد از حضرت باری و ذوات مقدس ائمه علیهم السلام و  توسل به آنان حامل برکاتی است ۳٫ شکور بودن؛ زیرا خدای متعال فیضش را گذاشته برای انسان های شکور؛ انسانهایی که هم از نعمتهای الهی  استفاده می کنند وهم این که قدردانند.

آیت الله علیدوست ضمن تبیین جایگاه واقعی موسسات و میزان تاثیرو نقش آن ها در ترسیم شاکله موفقیت طلاب، انتظار بیش از حد داشتن از موسسات را غیر واقعی دانست و تاکید کرد: حقیقت این است که در واقع، بسیاری از موسسات ارائه طریق می کنند نه ایصال الی المطلوب؛ از آن جمله موسسه خاتم الاوصیاء(عج) که با شناختی که از چالشهای فراروی یک طلبه داشتیم رهاورد آن برگزاری کلاسها و دوره هایی شد که در حال حاضر به عنوان مکمل دروس و فوق برنامه شاهد هستید که بر مبنای نیازسنجی ها تنظیم و برگزار شده است و چنین جریانی مبین این نکته است که باز هم بار اصلی و عمده کار روی دوش خود طلبه هاست.

استاد علیدوست در رابطه با نوع نگرش طلاب نسبت به مطالعه و کیفیت و میزان آن برای یک طلبه ایده آل گفت: مهم این است که طلبه جاده مطالعه برایش صاف شده باشد، مطالعه برایش لذتبخش باشد و در این باره احساس تکلیف کند و به گونه ای با مطالعه برخورد داشته باشد که احساس کند با این کارش امام زمان (عج) برای او دعا می کنند.

بیان رابطه بین اجتهاد وامر تبلیغ و میزان وابستگی و همبستگی این دو به هم از دیگر مطالبی بود که استاد علیدوست در این باره ابراز داشت: واقع امر این نیست که الزاما یک مبلغ باید مجتهد باشد چه بسا که یک روحانی ساده ای که در روستایی سواد آن چنانی هم ندارد، چنان خداوند برکت در کار او قرار دهد که حاصل تبلیغ او و خروجی کار شیخ انصاری، علامه طباطبایی و امام خمینی می شود.

وی افزود: موارد فوق بیانگر این است که بدون اجتهاد هم می توان تبلیغ کرد به هر حال توفیق دست خداست ولی واقعیت این است که در فضای طبیعی یک مجتهد پژوهشگر و اهل تحقیق بیشتر می تواند کار کند کما این که بهتر می تواند بنویسد و نهایتا بهتر می تواند صحبت کند.البته ناگفته نماند در مسیر فقاهت، اجتهاد شرط لازم هست ولی شرط کافی نیست.

آیت الله علیدوست پایان بخش صحبت های خود را به ارتباط بین دروس و میزان ضرورت وجود برخی مواد درسی اختصاص داد و یادآور شد: همه دروس لازم است و درس زائدی وجود ندارد و همه به هم ربط دارند؛ این که برخی به این نتیجه می رسند که برخی کارها لازم نیست دلیلش این است که بسیط فکر می کنند ساده فکر می کنند و الا مثل دانش، مثل باری است؛ لا یتناهی است. اصولا علم انتها ندارد.

شایان یادآوری است سلسله بحثهای استاد علیدوست در سال جاری در مدرسه عالی خاتم الاوصیاء(عج) زیر مجموعه بیان مباحث اخلاقی است که جلسه مذکور بر پاسخگویی به شبهات در حیطه بحث اجتهاد و ضرورت آن، و بر اساس پاسخ به سوالات طلاب متمرکز بود.

 

نظرات[ ۰ ] | موضوع: آیت الله علیدوست «دامت برکاته», اخبار, اخلاق, صفحه اصلی | نويسنده: khatam1 | ۱۳۹۶/۱۰/۰۲ |

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آدرس: ،قم ،بلوار بهار کوچه ۶ (جنب هتل النبی)،کوچه حجتیه (فرعی سوم سمت راست)،انتهای کوچه سمت چپ
تلفن:025378334488 -02537740411
Powered By ALA