حفاظت از تراث نبوت و امامت با دفاع معقول از حوزه های علمیه

 

عضو جامعه مدرسین از برخی روحانیونی که عملکرد آنان باعث لطمه و صدمه به جایگاه حوزه ها در اذهان و اندیشه ها میشود شدیدا انتقاد کرد.

حفاظت از تراث نبوت و امامت با دفاع معقول از حوزه های علمیه

عضو جامعه مدرسین از برخی روحانیونی که عملکرد آنان باعث لطمه و صدمه به جایگاه حوزه ها در اذهان و اندیشه ها میشود شدیدا انتقاد کرد.

در جلسه درس فقه مورخ بیست و ششم آبانماه نودو هفت در مدرسه علمیه دارالشفا، آیت الله علیدوست ضمن تبیین جایگاه حوزه های  علمیه و علما به عنوان تنها مشعل داران راه رسالت حفظ دین، وظیفه خاص علما و طلاب را با توجه به اقتضائات روز دفاع حقیقی از حوزه ها دانست. و کوتاهی در این مسیر و یا همراه شدن با دشمن را به هر عنوان گناهی نابخشودنی معرفی کرد.

در این جلسه آیت الله علیدوست با بیان آیه شریفه ۱۸۷ سوره مبارکه آل عمران: و اذ اخذ الله میثاق الذین اوتوا الکتاب لتبیننه للناس و لا تکتمونه……به توضیح و تبیین جایگاه حوزه های علمیه پرداخت و علما را از دید روایات به عنوان افرادی که میثاق حفظ شریعت از آنان گرفته شده، قلمداد نمود.وی در ادامه افزود:در طول تاریخ حفظ دین از طریق حوزه ها بوده و رابطه حوزه های علمیه و مردم همیشه بر اساس التزام بوده نه الزام؛ به این معنا که شیعیان در برابر عالمان ملتزم بودند، نه ملزم و متقابلا نفوذ روحانیت هم توام با ولایت و محبت بوده نه بر مبنای قوه قهریه و قدرت…

استاد علیدوست با توجه به برخی مباحث رایج در جامعه از جمله موضوع تقلید، اشاره کرد و در توضیح و تصریح این واژه، گفت: آنچه در کلام حجت خدا در خصوص پیروی از مرجع ذکر شده،اصطلاح تقلید است که به معنای تابعیت کسی را به گردن انداختن میباشد که از این زاویه بیان کسانی که آنرا صرف مراجعه به متخصص تلقی می کنند، قابل مناقشه است.

عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم با تمرکز بر حدیثی از امام هادی علیه السلام که میفرمایند: لو لا من یبقی بعد غیبه قائمنا من العلماء…..در این باره با تاکید بر رسالت خاص علما در حفاظت از شرع مقدس در عصر غیبت تا زمان ظهور اذعان داشت:اگر قبول کنیم وظیفه ای داریم به نام حفظ تراث و قبول کنیم که حفظ تراث کار علماست، وظایفی در این راستا متوجه علما و روحانیون خواهدبود و آن دفاع از جایگاه حوزه های علمیه است.

وی در ادامه به شرح دیگر فعالیتهای مستتر در عنوان دفاع پرداخت و اضافه کرد:اصولا دفاع نباید بدون آسیب شناسی باشد این دو لازم و ملزوم هم هستند؛ در غیر اینصورت حوزه از درون  به تدریج دچار آفت و آسیب خواهد شد و آسیب شناسی صرف هم کفایت نمیکند بلکه باید برنامه هایی انجام داد تا کار تکمیل شود.

ایشان در زمینه نوع و ویژگی دفاع حقیقی عنوان داشت:

بهترین شکل دفاع این است که از درون این حوزه شخصیت های عالم و جامع به معنی واقعی کلمه و کسی که از یکسو مسلط بر تراث و از دیگر سو آشنای به اقتضائات زمان و مکان باشد، تربیت و تجلی یابد؛ زیرا در حقیقت وجود یک روحانی صالح،فاضل،کامل و جامع خود یک تبلیغ برای دین است و وجود چنین افرادی است که حوزه را جلو میبرد.

استاد علیدوست جایگاه روحانی کوشا و پر تلاش در امر دین را والا دانست و اظهار داشت چه بسا عملکرد طلبه ای موجبات خوشنودی حضرت حجت و صاحب الامر را فرهم آورد و ایشان برای او دعا کنند و حتی صدقه دهند و برای او نماز خوانند و به او عنایت ویژه داشته باشند و لو در طول حیات، موفق به دیدار امام علیه السلام نگردد.

وی نوع و رویکرد عده ای دیگر را مقابل این جریان دانست و با انتقاد شدید از این عده، تصریح کرد: شما مطمئن باشید وقتی یک روحانی متخلف،بیسواد،بد سلیقه، یا خدای ناکرده غیر صالح کاری را انجام میدهد، ضمن اینکه قلب آن بزرگوار را رنجانده  و موجبات خشم و غضب الهی را فراهم آورده، حوزه های علمیه را هم به عقب رانده است.

رئیس کرسی های نظریه پردازی علوم نقلی در توصیف آثار سوء کسانی که خواسته و ناخواسته ضربه به حوزه میزنند، نگرش منفی جامعه نسبت به حوزه ها را منبعث از نوع فعالیت اینگونه افراد دانست و در تشریح کل گروههای مشتمل بر این اشخاص گفت:تمام این افراد در سه گروه کلی میگنجند؛ یک گروه بابیت جدید و بهائیت و افرادی که در برخی فرقه ها هستند، گروه دوم خودی نماها و گروه سوم خودی ها هستند که عناد هر کدام قله ها و حوزه ها و مرجعیت و فقه را نشانه رفته است.

آیت الله علیدوست رعایت اخلاقیات را شرط لازم ارزیابی ها و قضاوت صحیح عنوان کرد و افزود: لازم است هر حرف و قضاوتی بر این بنیان قرار گیرد و براستی چنانچه اخلاق از حوزه یا هر ارگان و نهادی حذف شود چه می ماند؟

وی در پایان با برشمردن تعابیر و برچسب هایی که در برخی محافل عده ای به فقه و فعالیت حوزویان دارند، دفاع از ساحت حوزه ها را در حکم دفاع از شریعت دانست و در این باره ضرورت هوشیاری حوزویان در امر دفاع از کیان آن را به عنوان یک میثاق و رسالت یادآور شد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *